Κλήρωση: Ένα παγκόσμιο κίνημα

Όταν πριν περίπου έξι μήνες ξεκινήσαμε τη δημιουργία αυτής της ιστοσελίδας (το άρθρο πρωτοδημοσιεύθηκε στις 19 Ιουλίου 2012), πιστεύαμε πραγματικά ότι ήμασταν οι πρώτοι στον κόσμο  με αυτή τη σκέψη: να δημιουργήσουμε με τη μέθοδο της κλήρωσης ένα κοινοβούλιο αντιπροσωπευτικό της κοινωνίας, μακρiά από τις διαπλοκές και τις ολιγαρχικές στρεβλώσεις που δημιουργούν οι εκλογικές διαδικασίες και η κομματική οργάνωση. Να τι γράφαμε:

“Το πρόβλημα αντιπροσώπευσης δεν είναι μόνο Ελληνικό. Είναι Παγκόσμιο. Άνθρωποι σε όλον τον κόσμο, από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, μέχρι το Ισραήλ και τις Αραβικές χώρες, κατεβαίνουν στους δρόμους ζητώντας το ίδιο πράγμα: Δημοκρατία.

Τώρα μπορούμε να δείξουμε το δρόμο σε όλον τον κόσμο. Να μας μάθουν όλοι ξανά γι’ αυτό που είμαστε πραγματικά: πρωτοπόροι και αγωνιστές, όχι διεφθαρμένοι και «κοπρίτες» όπως μας παρουσιάζει το πολιτικό μας σύστημα.”

Είχαμε δίκιο: Το πρόβλημα αντιπροσώπευσης είναι παγκόσμιο. Ως τέτοιο, κάνει όλο και περισσότερους σε όλη την υφήλιο να καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: οι αντιπρόσωποι που θα καθορίζουν τους νόμους της πολιτείας θα πρέπει να προκύπτουν με κλήρωση.

Σας δίνουμε μία ιδέα από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες που γνωρίσαμε εσχάτως.

Η.Π.Α.: Το πείραμα της Καλιφόρνια

Οι ΗΠΑ είναι γνωστότερες ως η πρωτεύουσα του καπιταλισμού. Αποτελούν όμως και ένα λαμπρό παράδειγμα δημοκρατίας δυτικού τύπου, με πλήρη διαχωρισμό των εξουσιών, με εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία που εκλέγονται απευθείας από το λαό, με περιορισμούς στη χρονική διάρκεια των θητειών κλπ. Πως γίνεται λοιπόν οι νόμοι σε αυτή την υποδειγματική δημοκρατία να ευνοούν περισσότερο από παντού τους λίγους ισχυρούς και λιγότερο τον “δήμο”;

Το πρόβλημα έστρεψε την προσοχή καθηγητών από τα καλύτερα πανεπιστήμια των ΗΠΑ (και του κόσμου), όπως το Stanford, το Harvard, το Princeton, το Carnegie Mellon κ.α., στη λύση της κλήρωσης. Ένας από τους πιο δραστήριους διανοητές είναι και ο καθηγητής του Stanford, Jim Fishkin, με σημαντική βιβλιογραφία πάνω στο θέμα. Το 2011, μέσω της πρωτοβουλίας “California Forward”, αποφάσισε να περάσει από τη θεωρία στην πράξη: Έστειλε προσκλήσεις σε 435 τυχαία επιλεγμένους πολίτες της Καλιφόρνια, καλώντας τους να περάσουν τρεις μέρες σε ένα ξενοδοχείο και να νομοθετήσουν. Προς μεγάλη του έκπληξη, έλαβε 412 θετικές απαντήσεις. Το “νομοθετικό συνέδριο” έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2011, και παρήγαγε 30 νομοθετήματα. Στις προσεχείς αμερικάνικες εκλογές του Νοεμβρίου, θα τεθούν στην κρίση όλων των πολιτών της Καλιφόρνια.

Πηγή: http://www.sfgate.com/opinion/article/A-California-experiment-in-democracy-2554065.php

Ιαπωνία: Κρίση εσείς; Φουκουσίμα εμείς.

Για τα πιο σημαντικά προβλήματα να εμπιστεύεστε κληρωτούς, όχι αιρετούς. Αυτό τουλάχιστον φαίνεται να σκέφτεται η Ιαπωνική κυβέρνηση, μετά το τραγικό δυστύχημα στη Φουκουσίμα. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας “The Mainichi“, η κλήρωση θα χρησιμοποιηθεί ως μέθοδος για την δημιουργία ενός σώματος πολιτών που θα διαλέξει μία από τις τρεις εναλλακτικές προτάσεις που παρουσίασε η κυβέρνηση πάνω στο ενεργειακό μέλλον της Ιαπωνίας. Όλα αυτά υπό τη σκιά του τραγικού ατυχήματος στον αντιδραστήρα 1 του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα, την 11η Μαρτίου του 2011.

Αυστραλία: Πως λέμε “Νέα Δημοκρατία”; Καμία σχέση!

New Democracy Foundation: Στη στρατηγική του NDF για τη διάδοση της ιδέας της κλήρωσης, συμπεριλαμβάνεται η προσπάθεια να συμπεριληφθεί η μέθοδος αυτή για την υλοποίηση «Επιτροπών» που θα έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα στους δήμους της Αυστραλίας. Προφανώς, θα πρέπει να κάνουν ένα βήμα παραπάνω από τον ελληνικό “Καλλικράτη“.

Ιταλία: Η παράδοση των Ενετών

Αν είναι λίγοι αυτοί που γνωρίζουν ότι το βασικό συστατικό της ελληνικής δημοκρατίας ήταν η κλήρωση, ακόμα λιγότεροι ξέρουν ότι η κλήρωση εφαρμοζόταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για 760 χρόνια στην Ιταλία, σε σημαντικές πόλεις όπως η Φλωρεντία και η Βενετία (οι γνωστοί μας “Ενετοί” έτσι κατέκτησαν τη Μεσόγειο).

Στη σύγχρονη Ιταλία υπάρχει ένα ακόμα κίνημα για την προώθηση της ιδέας της κλήρωσης. Λέγεται “Δημαρχεία”. Ο Καστοριάδης μάλλον θα συμφωνούσε με τον τίτλο: σύμφωνα με αυτόν, ο Δήμος άρχει…
http://blog.demarchia.info/

 

(Συμπληρώνουμε στις 16 Ιανουαρίου 2013, μία ακόμα προσπάθεια στην Ιταλία, παρεμφερή με την “κλήρωση”: http://partitolotteria.org/ )

Ισπανία: Στο δρόμο της “κλήρωσης”

Η αντίστοιχη “κλήρωση” στην Ισπανία, ονομάζεται “Κόμμα των τυχαίων”: http://www.partidoazar.com/

Γαλλία: Οι θεωρητικοί της αλλαγής

Στη Γαλλία υπάρχει μεγάλη δραστηριότητα. Πρωτοστατούν καθηγητές όπως ο Jacques Ranciere και ο Etienne Chouard, οι οποίοι πλαισιώνονται από ένα δυναμικό δίκτυο εθελοντών που προωθούν την ιδέα.

http://www.le-message.org/

http://www.facebook.com/groups/virustraducteurs/permalink/305523526211291/

Ιρλανδία: Ριζική αλλαγή του συντάγματος μέσω κληρωτών

Στις 23 Φεβρουαρίου του 2012 προτάθηκε από την Martina Devlin η χρήση της μεθόδου της κλήρωσης για την ανάδειξη της πλειοψηφίας των μελών ενός ειδικού σώματος που θα είναι υπεύθυνο για την αναθεώρηση του Ιρλανδικού Συντάγματος. Η πρόταση προέκυψε ως αποτέλεσμα της αξιοθαύμαστης πρωτοβουλίας της Ιρλανδικής κυβέρνησης να δημιουργήσει για το σκοπό αυτό ένα σώμα 99 μελών, τα 2/3 του οποίου θα είναι “απλοί πολίτες”.

Άμεση συνέπεια της πρότασης αυτής; Αν οι πολίτες κρίνονται ικανοί να νομοθετήσουν τον ανώτατο νόμο της χώρας, τι τους εμποδίζει να νομοθετούν και τους υπόλοιπους νόμους της χώρας με την ίδια μέθοδο;

http://www.independent.ie/opinion/columnists/martina-devlin/martina-devlin-we-can-restore-public-faith-by-revisiting-the-constitution-3029007.html

Διαδίκτυο: τόπος συνάντησης

Υπάρχουν αρκετά ακόμα κινήματα σε χώρες όπως η Βρετανία, το Ισραήλ, η Σιέρα Λεόνε κλπ. Θα ανανεώνουμε το άρθρο αυτό κάθε φορά που θα ανακαλύπτουμε κάτι αξιοσημείωτο. Ένας δημοφιλής τόπος συνάντησης όλων των παραπάνω είναι η ιστοσελίδα

http://equalitybylot.wordpress.com/

 

 

Όλα τα παραπάνω δείχνουν το εξής: Είναι ενθαρρυντικό ότι η ιδέα της κλήρωσης βρίσκει όλο και περισσότερους οπαδούς σε όλον τον κόσμο. Από την άλλη όμως, αυτή η παγκόσμια δραστηριότητα μας δείχνει ότι αν θέλουμε πραγματικά να είμαστε πρωτοπόροι της Δημοκρατίας και όχι ουραγοί, θα πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για τη διάδοση της ιδέας στην Ελλάδα.

19
Ιουλ
δημοσιεύτηκε στην κατηγορία: Άρθρα, Σημαντικά από τον χρήστη

Αφήστε το σχόλιο σας

επισκέψεις